|
|
Grammatica
Duits is een verbogen taal. In tegenstelling tot latijn, heeft de verbuiging niet alleen invloed op de uitgang van een woord maar ook op de stam, wat afbuiging en vervoeging enigzins moeilijker maakt.
Naamwoord buiging
Duitse naamwoorden verbuigen in:
- one of three declension classes
- een van de drie geslachten: mannelijk, vrouwelijk, of onzijdig. Uitgangen van woorden geven sommige grammaticale uitgangen aan; anderen zijn willekeurig en moeten uit het hoofd geleerd worden.
- twee nummers: enkelvoud en meervoud
- vier naamvallen: nominatief, genitief, datief en accusatief.
- In de duitse spelkunst, anders dan bij alle andere spelkunsten, worden alle naamwoorden met een hoofdletter geschreven.
Zoals bij de meeste germaanse talen, wordt in het duits bij samengestelde woorden zoals Hundehaus (hondenhok) of Sommerzeit (zomertijd), het lidwoord gebaseerd op het tweede deel van het woord. Anders dan bij het engels, waar samenstellingen of combinaties van langere naamwoorden vaak geschreven worden in een open vorm, gescheiden door spaties, in het duits (net zoals bij andere germaanse talen) worden er nooit spaties gebruikt, bijvoorbeeld Baumhaus (eng: tree house; boomhut). Zoals in het engels, laat het duits willekeurig lange samenstellingen toe, maar deze zijn zeldzaam. (zie ook engelse samenstellingen)
Uitgangen van bijvoeglijk naamwoorden in het duits
Hier is een andere manierom de uitgangen van bijvoeglijk naamwoorden uit het duits aan te pakken, een aanpak dat de moeilijke en schematische regels ontwijkt. Voor deze aanpak hoef je jezelf maar twee simpele vragen te stellen. De basis veronderstelling is om de gedachten tussen naamvallen en uitgangen van BIJVOEGLIJK NAAMWOORDEN van elkaar te scheiden, want de meesten hebben de neiging verward te raken als ze de twee moeten combineren. Al zal deze aanpak je misschien niet veranderen in een genie op het gebied van uitgangen van de bijvoeglijk naamwoorden, het haalt wel de angst en frustraties van de duitse grammatica weg. VRAAG ÉÉN: Vraag jezelf bij elk bijvoeglijk naamwoord de vraag: heeft het lidwoord dat voor het bijvoeglijk naamwoord staat een logische uitgang? Als dat het geval is, vraag je jezelf dan... VRAAG TWEE: Is de uitgang van het lidwoord het originele "-r, -e, -s" (b.v., "der, die, das, eine" -- uit het woordenboek)? Kun je het geslacht van het lidwoord zien? Als het LIDWOORD de ORIGINELE uitgang heeft, dan eindigt het bijvoeglijk naamwoord op een -e. Als het antwoord op vraag twee NEE is, dan hebben we te maken met een veranderde uitgang van het bijvoeglijk naamwoord, zoals "den, des, dem, eines, einem" of "die" in het meervoud. Als de uitgang van het LIDWOORD VERANDERT is, dan is...DE UITGANG VAN HET BIJVOEGLIJK NAAMWOORD -en.
Als het antwoord op vraag een nee is, dan wordt er helemaal geen lidwoord uitgang gebruikt, (of omdat er geen lidwoord is of omdat het lidwoord "ein" is), dan moet je aan het geslacht en de naamval denken en de uitgang die "der, die, das" normaal gesproken zou hebben voor het BIJVOEGLIJK NAAMWOORD: Hier onder vallen uitgangen zoals: -es (das), -er (der), -em (dem), -e (die, meervoud).
Vervoeging Werkwoorden
een van de twee vervoegings klassen, zwak en sterk. Er zijn ongeveer 200 onregelmatige werkwoorden.
- drie personen: 1e, 2e, 3e.
- twee aantallen: enkelvoud en meervoud
- drie stemmingen: Aanwijzend, Bepalend, Gebiedend
- twee genera verbi: Actief en passief; het passief is verdeelbaar in niet dynamisch en niet dynamisch..
- 2 niet samengestelde tijdsvormen (Tegenwoordige tijd, Preterite) en 4 samengestelde tijdsvormen (Perfect, Plusquamperfect, toekomstige tijd I, toekomstige tijd II)
- geen verschil tussen aspecten
- Er zijn ook veel manieren om de betekenis van een basis werkwoord uit te breiden door enkele voorwoorden.
De woordvolgorde is veel soepeler dan in het engels. De woordvolgorde kan veranderd worden door subtiele veranderingen van de betekenis van de zin.
De meeste duitse woorden komen af van de germaanse tak van de Indo-Europese talenfamilie, ook al zijn er ook een klein aantal woorden die uit het latijn, frans en meest recentelijk uit het engels komen.